Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
inquisitus m.
2. * inquisitus (-ues-), -us m. 1 proprie: a actio quaerendi – Suche (nach) : Hrotsv. Abr. 4,1 num ille est meus amicus, quem ante hoc biennium pro -u inquisitu direxi Mariae? b quaestio, indagatio, perscrutatio – Frage(stellung), Erforschung, Ergründung : Gunzo epist. 16 p. 51,15 quia musicę mentionem intuli, de -u inquisitu eius pauca narrabo. Meinzo epist. p. 203,5 inter ... dubitabilis meae propositionis solutiones, quas meo rogatu fecisti, ad eum mihi solvendum dubitabilem locum ... meo -u inquisitu pervenisti eqs. Epist. Ratisb. 8 p. 311,25 sunt iniungenda, quę non magis relatu quam dign…