Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
inquisitivus
inquisitivus , -a, -um. pendet de: MLW l. 63. 1 appetens, desiderans – suchend, trachtend (nach) : Albert. M. sent. 4,17,24 p. 694 a ,28 contritio dicit actum conterentis causam mortis, postquam secundum votum est -a inquisitiva vivificantis et medicinae. eth. II 5,2,11 p. 362 a ,2 iniustus ... in propriis negotiis semper -us inquisitivus est suberabundantiae eius, quod ... utile est. 2 (modo ratiocinativo) inquirens, perscrutans – (auf schlussfolgernde Art) fragend, untersuchend, erforschend (fere usu philos.) : Frid. II. Imp. art. ven. prol. p. 2,25 modus agendi est ... causarum -us inquisit…