Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
innocenter adv.
adv. innocenter . 1 sine culpa, peccato – unschuldig, rechtschaffen : Conc. Karol. A 37,41 nisi ... se -r innocenter vixisse ... probaverit presbyter . Agius vita Hath. 2 aurum et apparaturam pretiosam, quae infantes, utpote pulcra, quamquam -r innocenter , concupiscunt, neque concupivit neque eqs . Ruotg. Brun. 20 p. 21,6 quanta inportunitate precipites perire festinant (sc. rebelles) secumque prolem meam (sc. imperatoris) -r innocenter educatam in omnia scelera versant. Thietm. chron. 8,3 p. 496,16 liceat Christo coniugatis -r innocenter vivere. al . 2 immerito – unverdientermaßen, zu Unrech…