Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
inmusicus
inmusicus -a , -um unmusikalisch — unmusical [s.XV] LmL Conr. Zab. tract. AK 5: Qui vero saepe discordaverit et sufficienter ammonitus se emendare non novit quasi non intelligens se discordare, hunc quasi naturalem inmusicum nemo docere praesumat, quia stulto et inutili labore utrosque ipsos gravaret ( sim. LmL Conr. Zab. mon. K 1). LmL Conr. Zab. mon. X 1. LmL Conr. Zab. mon. Y 1: Et si quis forte dissonam vocem habere compertus fuerit, valet nihilominus instrumentum illud ad ipsum a tali dissonantia paulatim compescendum, si tamen non omnino ineptus et inmusicus , sed sic dispositus fuerit, …