Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
inintelligibilis
inintelligibilis , -e. 1 indistinctus, obscurus – undeutlich, unverständlich : Lamb. Leod. Matth. IV 2 p. 8 c coepit (sc. quidam) voces quasdam -es inintelligibiles , immo strepitus inarticulatos subito pro verbis emittere. 2 qui ratione intellegi non potest, incomprehensibilis – mit dem Verstand nicht erfassbar, unbegreiflich (usu subst.: MLW l. 57) : Albert. M. sent. 1,37 F p. 249 a ,24 ostendit (sc. magister) quoddam -e inintelligibile contineri in verbis istis (sc. dictis) , et hoc intelligitur quoad spiritualia ..., quae superant vires humanas ad cognoscendum. 3,2,11 p. 36 b ,29 unio (sc.…