ingurgito

ingurgito, -avi, -atum, -are.usu absol.: MLWp.1886,15; refl.: MLWMLWMLW l.13. 22. 25. al.; medial.: MLWl. 26.partic. perf. usu subst.: MLWl. 37. 1 (in gurgitem) immergere, devorare, haurire – (in einen Strudel) eintauchen, versenken, verschlingen, schlucken (in imag.: MLWl. 15; per compar.: MLWMLWl. 9. 13): a strictius de aquis (fere marinis vel fluvialibus): MLWChart. Traiect. 392 p. 355,28 (a. 1147) marinis estibus insula ... tota vel per partes -taingurgitata. MLWAbsal. serm. 26 p. 153^C quotiens anima a contemplatione sui creatoris carnis delectatione repletur, totiens quasi limosis ... aquis corporeae paludis -aturingurgitatur. MLWPass. Colom. 7 Danubius ... edificia suis viribus eruta funditus -vitingurgitavit (sim. MLWAnnal. Mell. a. 1210).refl. i. q. infundi – sich ergießen: MLWChart. Turic. 353 (a. 1190) humani generis fluxus labilis more fluvii sine cessatione decurrentis et mari se -antisingurgitantis actuum suorum precipitare solet memoriam in oblivionis abyssum. b latius de actu bibendi vel edendi: MLWEpist. Ratisb. 19 p. 341,29 avaritia apertis faucibus -atingurgitat. MLWOliv. hist. Dam. 74 p. 271,3 populus ... inebriatus vino, cuius habundantia deferri non poterat, sed gratis expositum ... -veratingurgitaverat, soporatus in castris remansit. MLWThadd. Florent. cons. 1,37 cum comestione sua ... bibat (sc. aeger) non -andoingurgitando, sed sugendo. 2 immoderate re-, implere, refercire – unmäßig (an)füllen, vollstopfen: a proprie (in imag.: MLWl. 39): α in univ.: MLWAlbert. M. nat. bon. 96 p. 40,40 ipsi (clerici) se eo (adipe) -antingurgitant et impinguant (spectat ad Vulg. I reg. 2,12sqq.). eth. I 863 p. 724,21 ‘sanum esse non’ eligibile ... illi, qui est omnivorax, quia si sit sanus, -bitingurgitabit se. MLWBerth. Ratisb. serm. 10 p. 56,5 non inebriari et -ariingurgitari.in iunctura ventrem -areingurgitare: MLWRather. quadrag. II 6 vituperamus ... illorum ... stultitiam, qui ... usque ad noctem ... ieiunium eligunt protelare, ut nocte ... ventrem valeant -areingurgitare (v. notam ed.). MLWManeg. ad Gebeh. 15 p. 338,12 relicta sobrietate epulis et potacionibus ventrem -areingurgitare. al. β inebriare – betrunken machen, berauschen: MLWConc. Karol. A 37,10 non potest ... sobrietatem praedicare, qui se mero usque ad alienationem mentis -atingurgitat (inde MLWCapit. episc. III p. 53,22 [v. notam ed.]. sim. MLWNotker. Balb. gest. 1,5 p. 7,15 dapibus ... praegravatus clericus, mero -tusingurgitatus vinoque sepultus [v. notam ed.]). MLWTheod. Trev. mirac. Celsi 4 p. 407^C cum ... lapsantibus crusculis incederet atque a vino -tumingurgitatum simularet (sc. sanatus). MLWHerm. Augiens. vit. 1120 haec (sc. gulosa gastrimargia) ... tantis potibus -atingurgitat se funditus. MLWOtloh. Wolfk. 22 p. 577^A ne se per temulentiam -rentingurgitarent (sc. convivantes). al. b translate: α in univ.: MLWBerth. chron. B a. 1077 p. 277,4 omnes ... exigebant ab eo (rege) insatiabilem sue cupiditatis voraginem prodigiosa effusionis inaudite -ariingurgitari abusione (v. notam ed.). MLWEpist. Ratisb. 6 p. 291,8 nolumus in rosis ita aut in liliis nostra resideat oratio, ut suo -eturingurgitetur desiderio, suis voluptuosis depascatur eructuationibus. β obruere – überhäufen: MLWEpist. Teg. II 289 ut fratrem ... non fatigetis nec tot questionibus hominem -etisingurgitetis (sc. praepositus). γ irrepere, pervadere – sich einschleichen, eindringen (in): MLWEpist. Ratisb. 1 p. 274,22 ‘crater ... sydereus Liberi patris in regione inter cancrum et leonem locatus’ ... me inebriavit et, quia ‘comes ebrietatis oblivio’ est, adeo ... -vitingurgitavit, ut eqs. (ex Macr. somn. 1,12,8 incipit ... obrepere).