Eintrag · Mittellateinisches Wb.
ingurgitio f.
*ingurgitio (iniu-), -onis f.(cf. Battisti-Alessio, Diz. etim. ital. III. p. 2034 s. v. ingurgiare et Battaglia, Dizionario. VII. p. 1061c s. v. ingorgiare) 1 devoratio – das (unmäßige) Hinunterschlucken, -schlingen: MLWPetr. Dam. epist. 97 p. 83,14 epularum ac potuum -atioingurgitatio temperetur. 132 p. 441,4 haec (vina) ... sunt ... -ationisingurgitationis abhominandae materia. MLWCaes. Heist. hom. exc. 155 p. 124,27 ex hesterna -acioneingurgitacione vini. al. 2 actio referciendi, nimia repletio – das Vollstopfen, unmäßige Anfüllung: MLWConc. Karol. A app. 7 p. 833,4 indultum ... est illis (monachis), ut ... habeant fercula cum panis formulis et phialis pigmenti propter honorem sollemnitatum ..., non propter -ationemingurgitationem ventris. MLWNicol. anat. 572 duabus pelliculis est membrum (i. stomachus) contextum, ut, si forte propter nimiam ini-itioneminiurgitionem una rumpatur, alia remaneat.ingluvies, gula – Völlerei (in figura rhet. hypallage q. d.): MLWConc. Karol. A 21 p. 190,31 in ecclesiastico canone ... constat decisum ... cessare ab huiusmodi vitii -ationeingurgitatione (spectat ad Vulg. Luc. 21,34).Clementi