Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ingrassor
ingrassor (incr-), -atus sum, -ari. 1 intrans.: a diffundi – sich verbreiten, um sich greifen, ‘grassieren’ : Conc. Merov. p. 168,21 inc-atur incrassatur temeritas. Annal. Formos. a. 1089 (MGScript. V p. 36,17) pestilentia ignearia -ta ingrassata est. b furere, saevire – wüten : Annal. Rup. Salisb. II a. 1258 dominus Phylippus intellecta sua depositione furiali modo contra canonicos et ministeriales -atur ingrassatur . 2 trans. i. q. persequi, vexare – verfolgen, quälen : Epist. Teg. II 178 p. 211,8 consolatus sum in eo (sc. abbate) , quem elegistis (sc. Werinherus et alii) ... nec lupum Frisi…