Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ingeniatio f.
* ingeniatio , -onis f. 1 ingenium – (angeborene) Fähigkeit : Albert. M. sent. 4,33,2 p. 293 a ,23 animalia uni coniunguntur pluribus de causis ...; tertia ... causa est -o ingeniatio , quam habet natura ad discernendos filios proprios eqs . (cf. MLW l. 64). 2 cura, tractatio (artificialis), τέχνημα – Behandlung(smethode [nach Art der Kunst]; usu medic.): Brunus Long. chirurg. 1,4 p. 107 F si vulnus magnum et amplum fuerit et maxime in uno intestinorum gracilium, tunc non est -o ingeniatio neque est subtiliatio ipsius nec sanatio omnino. 1,15 p. 113 H est locus, qui non suffert incisionem peni…