Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ingenerabilis
ingenerabilis , -e. qui non generatus est, generari non potest – ungeworden, nicht erzeugbar (t. t. philos.) : Albert. M. phys. 8,1,11 p. 571,11 materia est -is ingenerabilis e t incorruptibili s (summ. theol. II 1,4,2,2 p. 84 b ,5. cael. 1,1,3 p. 8,74. sim. animal. 11,82). gener. 2,3,8 p. 208,49 oportet, quod ipsum ‘movens’ sit ‘unum et immobile et -e ingenerabile ( p. 337 a ,20 ἀγένητον) et inalterabile’. ibid. saepius. usu subst. neutr.: Albert. M. summ. creat. I 1,2,7 p. 335 b ,39 -ium ingenerabilium et incorruptibilium idem est genus, ergo ipsorum est materia una. cael. 1,4,4 p. 84,59 ‘di…