Eintrag · Mittellateinisches Wb.
infractor m.
infractor (-ric-), -oris m.aggressor, effractor, destructor – Angreifer, Einbrecher, Verwüster (usu iur. et canon.): 1 proprie: MLWGesta Camer. cont. II F 326,3 sunt -esinfractores atrii omnes excommunicati. MLWChart. Sil. D II 346,19 p. 212,14 omnes ... ecclesiarum incendiarios et spoliatores et etiam -esinfractores cimiteriorum ... excommunicamus (sc. papa). 2 translate i. q. impugnator, violator – Anfechter, Verletzer, ‘Brecher’: MLWNicol. I. epist. 49 p. 333,12 nisi forte quis omnium legum, nisi cunctarum regularum temerator et -rinfractor inveniri voluisset. MLWDipl. Conr. II. 238 p. 327,6 ut nullus episcopus ... contradictor vel etiam prevaricator aut -ictorinfrictor existat. MLWConst. imp. I 422,9 ut ... illos ..., qui infregerint (sc. pacem) aut qui -businfractoribus consenserint, maledicant presbyteri. MLWChart. Aquens. 203 l. 53 -eminfractorem ... constitutionis ... anathemate ... percussimus (sc. abbas). MLWRicher. Senon. gest. 2,5 p. 272,8 privilegiorum ecclesie. al.Niederer