Eintrag · Mittellateinisches Wb.
informiter adv.
adv. informiter. 1 sine forma – ohne Form, Gestalt, formlos: a philos. et theol.: MLWAlbert. M. Iob 38,8 ‘quasi de vulva procedens’, hoc est de loco, in quo primum -rinformiter (uniformiter var. l.) conceptum est et processit ad formam et locum distinctum. summ. theol. II 11,44 p. 512a,12 ignis primo -rinformiter fuit in materia. b publ. et iur. i. q. sine processu, caerimonia – ohne formalen Ablauf, Ritual: MLWActa imp. Winkelm. I 351 (epist. Frid. II. imp.) cum per nuncium vestrum (sc. papae) nimis -rinformiter fuerit depositum verbum pacis, quid sibi voluerit ista legatio, que nec formam continuit nec processum, ... nequivimus divinare. MLWConst. imp. II 262,5 citati ... in predicatione sua Lugdunum ..., licet prorsus -rinformiter, ... presentes pro certo non fuimus. MLWAeg. Aur. gest. 3,103 p. 126,36 venit Leodium Conradus ... eum (Willermum) in cathedra episcopali -rinformiter intronizans. 2 immensum – ungemein: MLWArno Reichersb. apol. p. 179,6 aliorum inscientiam pandere volens suam prodit, in uno hoc brevi versiculo -rinformiter caecatus ... intelligentiam dicti obscuri ... non percipit.Orth-Müller