Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
infinito
* infinito , -are. (in- et * finitare) partic. praes. usu adi.: MLW l. 22 . indefinitum, indeterminatum reddere – unbestimmt machen, nicht festelegen (usu gramm.) : Albert. M. herm. 1,2,5 p. 393 b ,47 nomina transcendentia -ari infinitari non possunt, sicut ‘res’, ‘ens’ et ‘aliquid’ eqs . p. 394 a ,10 ‘omnis’ et ‘quilibet’ et ‘nullus’ et ‘nemo’ -ari infinitari non possunt, quia huiusmodi (sc. ordinatam ad substantiam finiendam) qualitatem non habent. p. 397 b ,13 ipsa (sc. verba negationem infinitam significantia) possunt accipere -antem infinitantem particulam privantem illam determinatam pri…