Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
infeliciter adv.
adv. infeliciter . modo infelici, pestifero, misere – auf unheilvolle, verderbenbringende, elende Weise : 1 in univ.: Radbert. corp. Dom. 21,35 qui deorsum iacent, ... ‘fel draconum’ -r infeliciter cum Iuda ... bibunt (spectat ad Vulg. deut. 32,33) . Ruodlieb 7,117 Rufus ... in solium salit -r infeliciter ipsum, una manus mammas tractabat et altera gambas. in formula modestiae: Dipl. Conr. II. 78 p. 102,22 quod -r infeliciter i nfelix suis ... post obitum destinavit episcopus . 2 spectat ad peccatores, haereticos sim. (in lusu verborum: MLW l. 22): Ord. Rom. 19,38 si quis ... cęlebrare ... neg…