Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
infelicitas f.
infelicitas , -atis f. mala fortuna, calamitas, miseria – unglückliche Lage, Unglück(seligkeit), Armseligkeit : 1 proprie: Annal. Xant. a. 795 spoponderunt Saxones se ultra non fallere, sed antiqua illorum -s infelicitas eos non permisit. Bruno Querf. fratr. 7 p. 47,1 non parvus accessus ad beatitudinem cognitio -is infelicitatis suae. Thietm. chron. 8,6 nullius fidelis cor ob hanc (sc. conspirationis) -em infelicitatem in aliquam desperacionem veniat. Rup. Tuit. vict. 8,27 p. 270,24 respice conscriptam ex historiis ... felicitatem, immo -em infelicitatem gentium et regum super eos dominantium…