infallibilis

infallibilis, -e.script.:-fab-: MLW p. 1777, 56.-ali-: MLWMLWMLWMLWMLWl. 65. p. 1777, 16. 37. 51. 56.-alub-: MLW p. 1777, 16.-lab-: MLW p. 1777, 56.confunditur c.:fallibilis: MLWl. 62.ineffabilis: MLWMLWMLW p. 1777, 8. 16. 48. 1 sensu act. i. qui non fallit, certus, fidus – untrüglich, sicher, zuverlässig: a gener.: MLWOdo inton. p. 117^a intonarium ... a Guidone ... examinatum ... approbatum et autenticatum; ... ideo ... sic vocatur, quia per ordinatam et <in>fallibilem (fallibilem ed., vix recte) antiphonarum incepcionem ... statim cognoscitur eqs. MLWLamb. Ard. hist. prol. p. 557,46 secundum diligentem et -eminfallibilem Hebreorum computationem. MLWIoh. Garl. introd. mus. 222 est ... ratio quaedam infali-isinfalibilis (-isinfallibilis S) et praecelsa, cui non potest ab aliquo contradici (sim. MLWElias Sal. mus. 5 p. 21^b regula. al.). MLWFund. Consecr. Petri p. 170,10 -iinfallibili relatu audivimus (sc. Karolus rex), quod eqs. MLWTheod. Cerv. chirurg. 3,8 p. 161^B specialis cura est in hac (sc. ‘noli me tangere’) passione et -isinfallibilis. al. v. et MLW p. 1777, 49. b publ. et iur.: MLWChart. Port. 83 p. 108,42 (a. 1217) opere precium est, ut ea, que apud fideles geruntur, negotia ... -iinfallibili et tenaci scriptorum memorie commendare (sic). MLWConst. imp. II 91 p. 115,12 ex retroactis -eminfallibilem de futuris elicimus coniecturam. MLWChart. Austr. sup. IV add. 9 p. 558,25 premittamus (sc. episcopus) nunccios fideles et -esinfallibiles. al. c eccl. et theol.: MLWAlbert. M. bon. 527 p. 275,82 natura dictat veritatem divinam esse -eminfallibilem et immutabilem. eccl. hier. 3 p. 78,36 memoria ..., quae ‘non’ est ‘humanitus ..., sed ... divinitus ... secundum cognitionem pretiosam ... et immobilem’, id est -eminfallibilem (in effabiles Q² a. corr., -esinfallibiles p. corr.), ‘divinorum’ virorum ‘deiformium’. summ. theol. I 20,80^a p. 868^a,6 dicitur ... ‘angelus Domini clamavit de coelo’ (Vulg. gen. 22,11), ut per clamorem intelligatur ... manifesta revelatio, per coelum autem intelligatur divina et -isinfallibilis. al. 2 sensu pass. i. qui falli non potest, ab omni errore liber – einer der nicht getäuscht werden kann, unfehlbar: a gener.: MLWVita Serv. 6 p. 24,8 non hoc (sc. Deum mira in s. Servatio agere) fefellit infali-isinfalibilis (ineffabilis AB, infalu-isinfalubilis a. corr. S) sapientie Heinricum, Romani orbis imperatorem. b theol.: MLWAlbert. M. sent. 4,9,8 p. 229^b,47 cum dicitur ‘nescit homo, utrum amore an odio dignus sit’, hoc intelligitur de scientia recta, quae est -isinfallibilis per devotionem. MLWDavid compos. 3,43,1 p. 266,2 sua (sc. Dei) aestimatio est regula iustitiae -isinfallibilis, non nostra angulosa opinio, quam ... conscientiam appellamus. MLWVita Herm. Ios. 41 p. 700^A de hac (sc. minoribus subdi) superabundantia Ioseph nostrum non solum coram hominibus, qui falli possunt, sed coram facie tua, Domine Iesu -isinfallibilis, ... praedicamus.