Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
indultus m.
indultus , -us m. de formis decl. II. v. MLW p. 1738, 56sqq. c. gen. inhaerentiae: MLW l. 16. 1 indulgentia, clementia – Schonung : Vita Agnet. 351 Iudicis infidos stravit sic ira profanos; hoc (sc. tempestatis) datur -us indultus fidei terrore ministris (cf. Ps. Ambr. epist. 1,13) . 2 actio praestandi – Gewährung : Ysengrimus 7,296 ignobile letum unius -u indultu conciliate precis. 3 decretum – Verordnung, Erlass (interdum c. notione liberalitatis [‘Großzügigkeit’] , e. g. MLW MLW l. 11. 14) : Conc. Karol. A app. 10 p. 857,16 quidquid episcopi possident, apostolico et regi o -u indultu habent…