Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
indenter F.
indenter , F.
- nhd.
- eingezahnte Urkunde, Handelsvertrag (hansischer Verkehr)
- I.:
- Lw. lat. indentūra?
- E.:
- s. lat. indentūra?, F., Einzahnung; s. lat. in, Präp., Präf., in; idg. *en (1), *n̥, *h₁n, Präp., in, Pokorny 311; lat. dēns, M., Zahn; idg. *edont-, *dont-, Sb., Zahn, Pokorny 289; vgl. idg. *ed-, *h₁ed-, V., essen, Pokorny 287
- L.:
- MndHwb 2, 421 (indenter)
- Son.:
- örtlich beschränkt