Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
inconsonans
inconsonans -ntis mißtönend, dissonant — disharmonious, dissonant [s.VI] LmL Boeth. mus. 1, 10 p. 197, 22: Quintus (sc. malleus) vero est reiectus, qui cunctis erat inconsonans ( inde LmL Gloss. Boeth. mus. 1, 10, 129. LmL Hier. Mor. 3 p. 14, 24. LmL Quat. princ. 2, 2. LmL Trad. Holl. VI 2, 5. LmL Trad. Holl. VI 5, 31. LmL Fr. Gafur. op. 1, 8. LmL Fr. Gafur. theor. 1, 8, 2. LmL Guill. Pod. 1, 3). [s.IX] LmL Org. Bamb. I 40: impedientibus prefatis <in>consonantibus sonis. [s.XIV] LmL Quat. princ. 1, 10: accidit aliquando, ut cantus auribus dulcis appareat, a racione tamen inconsonans videatur (…