Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
inconsequenter adv.
adv. inconsequenter . inconvenienter, incongrue – in unangemessener, unpassender Weise, nicht richtig : Libri Karol. 1,7 p. 138,4sq. in hoc testimonio -r inconsequenter et ultra quam -r inconsequenter ab illis (Graecis) in sua synodo ob adorandarum imaginum astruendum errorem posito eqs. Vita Helenae prol. p. 175,5 si ... spiritualibus spiritualia comparanda esse non ignoramus, non -r inconsequenter ... carnalibus carnalia comparamus. Albert. M. bon. 482 p. 252,39 cum dicit Tullius: ‘per quam (intellegentiam) prospicit animus ea, quae sunt’, videtur -r inconsequenter et improprie dicere (ex Hu…