Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
incompossibilis
* incompossibilis , -e. usu subst. : MLW MLW l. 29. 34 . al. struct. c. dat. : MLW l. 26 . adde Albert. M. anal. pr. 1,1,15 p. 484 a ,7. simul impossibilis, inconveniens – nicht gleichzeitig möglich, unvereinbar (t. t. log.) : Albert. M. eth. I 436 p. 372,68 haec duo sunt -ia incompossibilia , ut scilicet velit iniustus plus habere et velit, quod plus habet, reddere. anim. 1,2,12 p. 48,71 isti ... duo (sc. philosophi) concesserunt, quae ‘sunt -ia’ incompossibilia ( p. 410 a ,23 ἄτοπον). anal. pr. 1,1,15 p. 484 a ,7 si necesse est aliquod A esse B, sequitur, quod necesse est aliquod B esse A, e…