incompositus

incompositus (-onp-), -a, -um.script. inp-: MLWl. 51. 1 non bene compositus, inordinatus, incongruus – nicht gut geordnet, ungeordnet, unordentlich, unpassend: a in univ.: MLWLiber Theodolae 71 antequam firmamentum polumque vocaret Deus, incon-ainconposita terra erat. MLWAurelius 26 p. 729,30 si corpus sit iam ... -umincompositum. MLWWilh. Hirs. const. 1,28 p. 266,9 si ... aliquem detectum vel neglegenter coopertum invenerit frater, ita -umincompositum relinquit. MLWGesta Trev. 22 p. 157,3 in qua (basilica) corpora martirum ... disiecta et -aincomposita honorifice tumulavit sanctus Felix. persaepe.usu subst.: MLWLex Baiuv. prol. p. 202,3 addidit, quae addenda erant, et inprovisa et incon-ainconposita resecavit rex Francorum. MLWDhuoda 1,3,8 ipse (Deus) ... meum et tuum cognoscit figmentum et -umincompositum nostrum. b incomptus, indoctus – ungepflegt, kunstlos, nicht kunstfertig: α gener.: MLWBurch. Argent. itin. A p. 58,22 in Sardinia ... sunt homines -iincompositi, rusticani, silvani eqs. β rhet.: MLWVita Hucberti prol. (MGMer. VI p. 482,15) ne ... pro rusticitatis verba et incon-ainconposita oracione derisui habeantur (sc. opus) ab eis (viris peritis). MLWAlbert. M. herm. 1,2,2 p. 383^a,48 videtur ... magis, quod composita dictio aliquid cum vero et falso significet quam simplex et -aincomposita. γ mus.: MLWIoh. Afflig. mus. 16,8 evenit, ut, dum, quod canitur, isti videatur dulcissimum, ab alio dissonum iudicetur atque omnino -umincompositum. 21,28 durae hominum voces et -aeincompositae (compositae var. l.; sim. 22,6). c incultus, rudis – ungebildet, roh, plump: MLWChart. Sil. D I 11 p. 9,37 (a. 1143/45) dignamini (sc. Bernardus Claraevallensis) Sclavos -osincompositos in via morum ... informare. MLWTrad. Fuld. I praef. (Eberhardi) p. VIII,18 multas ... cartulas invenimus ... mira simplicitate -asincompositas. 2 non (ex partibus) compositus, coniunctus, simplex – nicht (aus Teilen) zusammengesetzt, einfach: a mus.: MLWAnon. mus. Bernhard I 5 habet ... semper enarmonium quattuor semitonia -aincomposita, chromaticum vero duo composita et tria -aincomposita (item II 5). b gramm. i. q. coniunctione q. d. non iunctus – durch keine Konjunktion verbunden: MLWGunzo epist. 5 p. 29,23 unum verbum, quamvis -umincompositum, plura in se retinet, quale est illud Lucani: ‘omnia maiorum vertamus busta licebit’ (Lucan. 7,855). c math. i. q. non per compositionem effectus, singularis – nicht durch Zusammensetzung entstanden, einteilig (locut. numerus -us vel ellipt. [‘Primzahl’]): MLWPs. Boeth. geom. 427 nosse ... huius artis dispicientem, quid sint digiti, ... quid compositi, quid -iincompositi numeri ..., oportet. 434 -iincompositi ... sunt digiti omnes annumeratis ... omnibus limitibus. MLWAsilo rhythmimach. 44 soli primi et -iincompositi (a. corr. inp-iinpositi M) vagentur (sc. numeri) tuti (item MLWFortolf. rhythmimach. 409; 412 p. e. -iincompositi [compositi var. l.]). d natur. et philos.: MLWAlbert. M. cael. 2,3,4 p. 149,46 orbis ... simplex est et -usincompositus. 4,2,8 p. 269,10 ignis ..., qui est -usincompositus, introducitur radiis solis. metaph. 7,5,3 p. 376,57 ‘omnis ... substantia’ est ‘-a’incomposita (p. 1039^a,17 ἀσύνθετον).usu subst. i. q. res non composita – das nicht Zusammengesetzte: MLWAlbert. M. herm. 1,2,2 p. 383^a, 2 in anima ... contingit intellectus passionum simplicium et indivisibilium sive ... -orumincompositorum. p. 383^a,9. metaph. 9,4,6 p. 429,42 ‘circa -a’incomposita (p. 1051^b,17 τὰ ἀσύνθετα), quae sunt simplicia sive incomplexa, est quoddam ‘verum et’ quoddam ‘falsum’. 3 compositione de nece facienda non dignus – eines Ausgleichs für den Tod nicht würdig: MLWCapit. reg. Franc. 105,7 si ... quisquam ... adeo contenderit, ut ... interfectus sit, -usincompositus iaceat (inde 219,1).