Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
incommunicans
* incommunicans , -antis. 1 log. i. q. non particeps, congruens – nicht teilhaftig, übereinstimmend (usu subst.) : Albert. M. anal. pr. 1,5,1 p. 610 b ,3sqq. -s incommunicans ... ex -e incommunicante concludi non potest; dico autem -s incommunicans secundum dispositionem et complexionem enuntiantis aliquid de aliquo eqs. 2 math. i. q. (secundum quantitatem communem) non conveniens – (hinsichtlich einer gemeinsamen Größe) nicht entsprechend : Albert. M. lin. 2 p. 466 b ,13 ut una (sc. linea) indivisibilis in comparatione ad aliam indivisibilem dicatur rationalis ... vel communicans vel -s incom…