Eintrag · Mittellateinisches Wb.
incarno
incarno , -avi, -atum, -are. pendet cum: MLW p. 1520, 9. partic. perf. usu adi.: MLW l. 70. 1 carnem dare, incorporare – Fleisch verleihen, Mensch werden lassen (medial. i. q. carnem assumere, humanari – Fleisch annehmen, Fleisch, Mensch werden; usu gener. et theol.) : a de Christo, deitate sim.: α in univ.: MLW Laudes Veron. 9,2 (MGPoet. I p. 120) postquam venit ... sacer ..., -vit incarnavit deitatem nascendo ex virgine. MLW Capit. episc. II p. 53,7 in novo ... testamento -tus incarnatus per se dicens: ‘ eqs .’ MLW Otto Frising. gest. 1,58 p. 83,26 ut, sicut personam filii, ita divinam essen…