Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
incarnativus
* incarnativus , -a, -um. qui generationem carnis profert, carnis generativus – die Fleischbildung vorantreibend, der Fleischbildung förderlich : Thadd. Florent. cons. 167,94 eorum (medicaminum) ..., que interius assumuntur, quedam sunt ulceris mundificativa et quedam -a incarnativa et consolidativa. Brunus Long. chirurg. 1,3 p. 106 E sutura fiat, ac medicaminis -i incarnativi curam accelera. 1,10 p. 109 C . Wilh. Salic. chirurg. 1,6 p. 305 G i ncarnetur locus cum pulvere -o incarnativo . al. ellipt. vel usu subst. de medicamine: Thadd. Florent. cons. 167,108 vulneribus ... mundificatis optime…