Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
impossibilitas f.
impossibilitas (inp-), -atis f. 1 quod fieri non potest – das Unmögliche, Nichtmachbare, Unmöglichkeit : a gener.: α in univ.: Frowin. explan. 5,1 l. 293 urgente -is impossibilitatis (cod.; imponibilitatis ed.) articulo prodesse potest confessio, quae tantum fit Deo. Const. Melf. 2,2 difficultate et -e impossibilitate quadam interveniente. al. β spectat ad impedimentum (‘Verhinderung’, ‘Hinderungsgrund’): Hraban. epist. 2 a p. 383,11 sin autem propter longinquitatem terrarum seu propter aliam aliquam in-em inpossibilitatem neutrum horum facere possit (sc. lector) . Hincm. annal. a. 868 p. 96,2…