impolitus

impolitus (inp-), -a, -um.script. -ll-: MLWl. 40.confunditur c. impollutus: MLWl. 52. 1 proprie vel in imag. i. q. non levigatus, rudis – ungeglättet, unbehauen, roh: MLWVita Pirmin. II 6 p. 37^E viam paravit Domino ... ex duris -isqueimpolitisque lapidibus filios Abrahae quadrans (MLWHonor. August. eluc. 3,121 lapides asperi, -iimpoliti ab opifice sunt reprobati. MLWHildeg. scivias 2,6 l. 2110 informes et -iimpoliti lapides. epist. 41^R l. 35 faber mundi fundamentum ... de rugosis et -isimpolitis l. posuit. al.). MLWHildeg. scivias 1,4 l. 205 in ... tabernaculo ... columnam -iimpoliti (-llitiimpolliti var. l.) ferri posui. MLWRein. Leod. inept. 2 p. 602,38 rupes concava -oimpolito expandit fornice sinus. 2 translate: a imperfectus, indoctus, ineruditus – unvollkommen, un(aus)gefeilt, un(aus)gebildet: MLWColumb. epist. 1 p. 158,1 -aimpolita, nullis scilicet divinae scripturae fulta testimoniis, sententia: ‘eqs.’ MLWSiseb. Desid. 19 vitam ... -usimpolitus ... sermo ... enarravit (MLWEpist. Desid. Cad. 2,21 in-oinpolito sermone. saepius). MLWHucbald. Leb. praef. p. 89,42 extorsit Nitgerus, licet in-uminpolitum, figere tamen stilum in scribendo (MLWFolcuin. Lob. 18 passionem ... -oimpolito [?impoiitam codd.] digestam stilo. al.). MLWTheod. Theol. Conr. prol. p. 214,7 Latinitas inculta et in-ainpolita. MLWVita Udalr. Cell. II 1 qui ... gesta nudo ... sermone scribere praesumpserit, ... diserti lectoris mentem impolluta (leg. -a)impolita locutione offendit. al. b fere i. q. sordidus, foedus – etwa: unedel, verächtlich, unansehnlich: MLWAbsal. serm. 37 p. 218^C vas (i. cor quasi receptaculum gratiae Dei) purum et non politum habet, qui virtutibus animi bene institutus est, sed, dum saeculari quadam conversatione ... se egerit inter homines, foris quodammodo est -usimpolitus.Staub