Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
imperiose adv.
adv. imperiose . 1 more imperatoris, regis, imperative, potenter – nach Art eines Königs, Kaisers, mit Nachdruck, mit Macht : a in bonam vel neutram partem: Vita Magni Fauc. II 7 Magnus ... satis -e imperiose agebat ... demonibus verbo precipiens, ut abirent. Lamb. Tuit. Herib. 2,26 p. 252,18 cum tertia nocte visa eadem similitudo non iam blanda -e imperiose eum (aegrotum) arguit ad mandata patranda. Innoc. III. registr. 2,33 Aretinos ab huiusmodi vexationibus -e imperiose compescat papa . Acta imp. Winkelm. I 487 p. 407,38 cuius regis ... -e imperiose regnare volentis deceret officium impunit…