Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
imperialiter adv.
adv. imperialiter . more imperatoris – nach Art des Kaisers, in kaiserlicher Weise : 1 auctoritate, potestate imperatoris – kraft des Ansehens, der Macht des Kaisers, als Kaiser : Rather. epist. 28 p. 158,31 cum proposuissem vos (sc. clericos) uti rebelles ..., ut et legaliter et -r imperialiter sancitum est, ab ecclesia ... extrudere eqs. Dipl. Otton. III. 364 volumus et -r imperialiter edicimus, ut eqs . ( inde Dipl. Heinr. III. 378 p. 520,13). Vita Mathild. II 11 p. 167,11 totum -r imperialiter (-raliter imperaliter var. l. ) reposcebat Otto, quod sancta Dei pauperibus distribuebat. Dipl. K…