Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
impeditivus
* impeditivus , -a, -um. (impedire) 1 adi. i. q. impediens – (be)hindernd, hinderlich : Albert. M. animal. quaest. 1,2 p. 79,33 materia ... est ⌊-a impeditiva (impedita var. l. ) operationis⌋ (impedit eius operationes P ). animal. 14,70 dispositio naturalis suorum (sc. avis) unguium -a impeditiva est horum duorum, hoc est ambulationis et ... sessionis. eth. II 9,3,4 p. 593 a ,20 multi ... perscrutatores ... sunt, a quibus ampliores recipiunt reministrationes, et per hoc -i impeditivi sunt ad bene vivere. ibid. al. 2 subst. neutr. plur. i. q. impedimenta – Gepäck : Chron. reg. a. 1159 p. 102,24…