Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
impedibilis
* impedibilis , -e. 1 sensu pass. i. qui impediri potest – verhinderbar : Albert. M. phys. 2,2,13 p. 119,41 contingens ... habet ordinatam causam, sed -em impedibilem ab effectu ...; quod ... habet causam non-impedibilem, hoc non est contingens, sed necessarium. fat. 2 p. 70,8 cum ... dispositio fatalis exclusibilis sit et -is impedibilis ab oppositis dispositionibus inventis in materia. anal. pr. 1,4,1 p. 538 b ,45 causa materialis -is impedibilis est propter materiae inaequalitatem, ne motum talem aliquando perducat usque ad terminum perfectae canitiei. 2 sensu act. i. q. impediens – hinderl…