Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
impascuus
* impascuus (inp-), -a, -um. subst. neutr. fort. i. q. pratum ad animalia pascenda non aptum – viell.: zur Beweidung ungeeignete Wiese : Chart. Westph. VII 391 p. 169,5 (a. 1231) castrum ... terris cultis et incultis, silvis, pratis, pascuis et in-is inpascuis , ... vendidimus. Chart. Turic. 1079 p. 167,9 cum omnibus locis ..., videlicet ... cultis, incultis, pascuis, conpascuis, in-is inpascuis , viis, inviis. fort. huc spectat: Chart. Carinth. 2891 p. 632,10 (a. 1266) sive sit ⌊-is impascuis vel impratis⌋ ( ni leg. in pascuis vel in pratis), nemoribus, cultis et incultis ..., quocunque nomin…