Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
impartibilis
impartibilis , -e. ? form. -iabil(is): MLW l. 39. qui dividi non potest, indivisibilis, ex partibus non consistens – unteilbar, nicht aus Teilen bestehend : Amadeus Laus. hom. 2,125 haec pretiositas est charitas, vestis scilicet nuptialis ..., vestis -is impartibilis , inconsutilis eqs . Hugo Honaug. hom. 2,62 qui (termini) simplicitate sui sunt -es impartibiles ut puncta. Albert. M. phys. 8,4,7 p. 651,52 ‘est’ primum movens ‘indivisibile’ in se ‘et -e impartibile ( p. 267 b ,26 ἀμερές)’ (sim. nat. anim. 1,8 p. 17,51. al.) . lin. 5 p. 476 b ,12 si ... simul sunt modo praedicto -abilia impartia…