Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
imparitas f.
imparitas , -atis f. 1 natura numeri imparis – das Ungerade-Sein (t. t. math.) : a in univ.: Ps. Beda arithm. 1 (rec. β) quae (unitas) est -is imparitatis exordium. Constant. Afric. theor. 10,8 p. 323,21sq. (ed. Basil.) numerus ... nihil est aliud quam collectio unitatis, unde unum proprium est magis -is imparitatis quam paritatis, quia palam invenimus -em imparitatem in ipso eqs . al. in notatione mus.: Lamb. mus. quadr. p. 255 a linea et spatium nihil aliud est quam paritas et -s imparitas (sc. notarum) . b ? de positione numeri imparis: Albert. M. sens. 2,14 p. 72 b ,1 omnis ... impar numer…