impacatus

impacatus (inp-), -a, -um. 1 pace carens, turbatus, inquietus – friedlos, unruhig, ruhelos, stürmisch: MLWDipl. Otton. II. 145 p. 163,18 ne quid in rebus ... aecclesiae in-uminpacatum maneat. MLWAdam gest. 1,60 p. 58,22 sinum maris -iimpacati ... obstruentes Bircani. MLWGesta Rom. eccl. II 3 sub occasione in-iinpacati temporis (MLWAnnal. Prag. III A a. 1281 p. 198,18 t. -iimpacati. al.). MLWInnoc. III. registr. 1,5 si Ierosolimam ... regno pergeres (sc. archiepiscopus) in -oimpacato (antea: in regni turbatione). 2 effrenatus, indomitus – ungezügelt, wild: MLWWaldo Anscar. 75,7 captum manus -aimpacata latronum detinuit, res diripuit nudumque reliquit. 3 implacabilis – unversöhnlich, unversöhnt: a adi. (usu subst.: MLWl. 52): MLWGesta Bereng. 3,298 -usimpacatus (gloss.: inquietus) ... ab superis cum prole recessit Quido ferus fastusque odii moriendo resolvit. MLWWipo gest. 2 p. 19,28 quamquam archiepiscopus Coloniensis et dux Fridericus ... -iimpacati discederent. MLWEpist. Heinr. IV. 39 p. 55,5 nec vos in-uminpacatum et inreconciliatum audeo ingerere inimicis vestris. MLWConr. Mend. Attal. p. 116,14 princeps ... in-osinpacatos paci et concordiae reformabat. b subst masc. i. q. inimicus – Feind: MLWChron. Reinh. a. 1203 p. 566,20 tamen Philippi lantgravius non accepit contradictoriam, nisi pridie fere quam in-usinpacatus. 4 infirmus, imminutus – geschwächt, beeinträchtigt: MLWHeiric. Germ. II 2,3 p. 401,45 collatum ... beneficium duplici gratulatione suscipitur, quod et repentinum accessit, et in-aeinpacatae valetudinis inęvitabilem necessitatem ... circumscripsit.Leithe-Jasper