immusicus

immusicus (inm-), -a, -um. 1 adi. i. q. artis musicae imperitus, ἄμουσος – unmusikalisch, unmusisch : Albert. M. gener. 1,2,3 ‘musicus homo corruptus est, homo autem -us immusicus ( p. 319 b ,25 ἄμουσος) generatus est’ ...; ‘si igitur’ hominis ‘passio non esset secundum musicam’ ⌊dispositionem⌋ ‘et ⌊-am⌋ immusicam ( cf. p. 319 b ,27 ἀμουσία)’, sed esset musica et -a immusica aliquid de eius ratione, tunc eqs. v. et MLW l. 22 . 2 subst.: a masc. i. q. homo artis musicae imperitus – unmusikalischer Mensch : Albert. M. princ. 8,4 p. 78,37 dicimus, quando de musico per musicae oblivionem fit -us i…