immisceo

immisceo (inm-), -miscui, -mixtum, -ere. script. et form.:?inim-: MLWl. 24.imi-: MLW p. 1339, 1.-ssc(o): MLWLiber accip. 9,4.-ss(o): MLWMLWMLWMLWMLWl. 22. 23. p. 1339, 47. 49. 1345, 53. adde MLWAntidot. Glasg. p. 128,13. al.partic. perf. -istum: MLWl. 27.coniug. III.: MLWMLWMLWMLWMLWl. 22. 24. p. 1339, 31. 44. 46. adde MLWLiber accip. 9,4. al.depon.: MLWl. 63.usu refl.: saepe, e. g. MLWMLWMLWMLWl. 54. 69. p. 1339, 21sqq. 44; medial.: saepe, e. g. MLWMLWl. 55. 72.; intrans.: MLW p. 1339, 27.pendent praep.:de: MLWMLW p. 1339, 10. 36.ex: MLWMLW p. 1339, 6. 47. I admiscere – (hin)ein-, unter-, beimischen: A proprie (in imag. vel alleg.: MLWMLWl. 52. p. 1339, 3): 1 de rebus: a strictius: MLWAntidot. Glasg. p. 102,28 tunde, cernis et in-sisinmissis mel. p. 103,15 in-sisinmissis in mel (sim. p. 129,24 in lacte). MLWHraban. inst. cler. 2,55 l. 21 quod ... sal sanctificatum aquae in-iturinmiscitur (ini-eturinimiscetur [an leg. -eturimmiscetur?] var. l.), ex divina auctoritate processit. MLWWalahfr. hort. 205 venena novercae potibus in-entinmiscent. MLWVisio Alber. 12 si aliquid ... eris seu cuiuslibet rei -stumimmistum habuerit aurum. al. b latius c. sensu addendi, (con)iungendi, copulandi: α in univ.: MLWCarm. var. III 41,14 quattuor est nonus maiorum ascensio nervus ...; omnibus in-tusinmixtus simul est descensio quintus (sc. nervus; v. notam ed.). MLWChart. Rhen. med. II 243 p. 283,18 (dipl. Otton. IV.) quod homines, qui ... ecclesie bona deferunt, nulla alia in-eantinmisceant vel apponant, ne ... aliqua alia bona ipsis in-tainmixta sine theloneo deferantur. MLWAlbert. M. animal. 1,601 illae partes (sc. hepatis), quae ... tangunt panniculum, sentiunt propter hoc, quod -eturimmiscetur eis aliquid de panniculo nervoso. 3,110 partes quaedam colericae ... aquositati fleumatis -enturimmiscentur. 3,138 zyrbum et sepum non sunt nisi -taimmixta carni. β spectat ad possessiones sim. (in chartis): MLWTrad. Fuld. I 71 (a. 1127/33) cum ipsa bona nostra beneficiis ecclesie, que idem (ministerialis) iam possederat, -taimmixta essent. MLWChart. Basil. B 81 p. 51,33 cuius (praepositurae) decimis decime ... ecclesie ... valde dinoscuntur in-teinmixte. MLWChart. Sil. D III 480 cum villa Ianicowiz et cum sortibus Ratiboriensibus ibidem in-tisinmixtis. γ in locut. hac condicione -ta i. q. sub hac condicione – unter der Bedingung: MLWChart. Salisb. II 749 p. 277,2 (c. 1220/30) hac ... condicione in-tainmixta, ut eqs. δ abund.: MLWLiber hist. Franc. 25 p. 283,5 tempestas ... cum in-tisinmixtis (mixtis, commistis var. l.) fulgoribus (ex Greg. Tur. hist. 3,28 in-taqueinmixtaque fulgora ... discendunt). ε inserere – aufpfropfen: MLWHildeg. epist. 365,20 quod rutilantem florem istum (i. legem novam) dividat et pallidum florem illum (i. legem veterem) huic rutilanti -atimmisceat homo. ζ refl. vel medial. de flumine (‘sich ergießen’): MLWEigil Sturm. 8 ubi flumen, quod dicitur Gysalaha, Fuldae alveo se -etimmiscet. MLWConr. Hild. ad Hartb. p. 195,39 aquis Arethuse nititur Alpheus in-eriinmisceri. 2 de hominibus (anima: MLWl. 59.; corpore: MLWl. 66.; deo pagano: MLWl. 60.) i. q. associare, intermiscere – beigesellen, einreihen, mischen (unter; fere usu refl. vel medial.): a in univ.: MLWAedilv. carm. 10,43 castis in-tainmixta anima maniplis. MLWWalth. Spir. Christoph. II 1,80 Satiris ... in-tusinmixtus Apollo. MLWDipl. Arnulfi 112 p. 165,29 episcopus ... alterius se -uitimmiscuit societati, qui regni nostri iura ... subripuit. MLWRegino chron. a. 885 p. 123,24 ut ... suos in visceribus regni in-eriinmisceri (-ereimmiscere A3) posset Godefridus rex et varios eventus speculari. MLWTract. de Lamb. I 5 (MGScript. XV p. 949,38) quod (peccatum) a Deo nos separans ... malo -etimmiscet, id est diabolo. MLWAlbert. M. sent. 2,8,9 p. 183^a,34 saporibus se non -etimmiscet nisi corpus, ergo in tali genere tentationis videtur diabolus ... assumpto corpore indigere. al.milit.: MLWAnnal. Altah. a. 1054 p. 50,25 se Baldwini rursus in-uitinmiscuit Gotefridus dux armis. b controversiam movere, confligere (cum) – sich anlegen, handgemein werden (mit): MLWCarm. Cantabr. A 11,4^a,10 milibus centum Teutones in-enturinmiscentur. MLWInstit. regal. 3 (MGScript. XXX p. 1452,10) sese cum ministralibus camere altercationibus imi-bantimiscebant (sc. gens). c se insinuare – sich einschleichen: MLWInnoc. III. registr. 1,467 ne ... confusio se perniciose valeat -ereimmiscere. B translate: 1 de rebus: a miscere, coniungere – mischen, verbinden (mit): MLWOrd. celebr. conc. 7^B,123 que (correptio) ex affectu dilectionis in-tainmixta esse debet. MLWLiber revel. Rich. 42 p. 50,18 tantas interponunt et -entimmiscent daemones ... illusiones, ut eqs. MLWAnnal. Egm. a. 1197 p. 288,12 seminarium hoc discordiae Romano imperio -uitimmiscuit episcopus. MLWAlbert. M. anal. pr. 1,4,2 p. 542^b,1 erit acceptio -taimmixta de inesse et contingenti syllogismorum. metaph. 7,1,4 p. 320,42 inquantum -tumimmixtum est ei (formae substantiali) lumen intellectus primi. al. b infundere – einfließen lassen, eingießen: MLWVita Heinr. IV. 1 p. 11,22 si luctui mortis eius vitae ... eius laeta gesta in-aminmisceam. MLWAnnal. Ianuens. I p. 183,24 missis ... ad comitem venientibus et verba auribus -entibusimmiscentibus. MLWSaba Malasp. chron. 1 prol. p. 89,18 nec ambages inserere aut incredibilia -ereimmiscere, sed vera ... narrare. c machinari – sinnen (auf), planen: MLWArbeo Corb. 26 mulier (sc. principis) in-ereinmiscere nitebatur mortem (cf. MLWVita Corb. 21 mulier de morte viri Dei coepit tractare). 2 de hominibus (diabolo: MLW p. 1342, 16): a usu refl. (intrans.: MLWl. 27): α se immittere, se implicare – sich einmischen (in), sich beteiligen (an), sich abgeben (mit): MLWConc. Karol. A 56^A,4 ut nullus episcoporum se litigiosis in-atinmisceat contentionibus. MLWLeg. Lang. p. 445^b,8 Carolus legi Salicae ... se -uitimmiscuit dicens: ‘eqs.’ MLWWido Ferr. schism. 2 p. 555,1 ut ... sacerdotibus concedant Idumaei armis ulcisci et praeliorum consiliis -ereimmiscere (-retimmisceret cod.; ex MLWDeusd. coll. can. 4,250 [ed. V. W. von Glanvell, Die Kanonessammlung des Kardinals Deusdedit. 1905. p. 537,6] in-eriinmisceri [v. notam ed.]). MLWChart. Anhalt. II 15 ut ipsorum (canonicorum) dispensis omnibus se nullus unquam prepositus -catimmiscat. MLWFund. Consecr. Petri p. 302,10 qui (dux Welfe) ... numquam -uitimmiscuit se factis mulierum. MLWAnnal. Prag. III a. 1282 p. 204,42 mulieres cupientes ... officio exequiarum se -ereimmiscere. persaepe. v. et MLW p. 1342, 16. β participem fieri – teilhaft werden: MLWChart. Aquens. 232 l. 17 (a. 1232) Ricolfus vel sui ... heredes ... habebunt potestatem ... se -endiimmiscendi de ... bonis. b allicere – (für sich) gewinnen: MLWAnselm. Hav. dial. 3,6 p. 1215^B quae (Ariana haeresis) ... quosdam episcopos de occidente sibi -uitimmiscuit. c circumdare – umfangen: MLWAmadeus Laus. hom. 3,247 ut osculeris (sc. ancilla) osculo oris Dei eiusque ... -arisimmiscearis amplexibus. II (com-, per)miscere – (ver)mischen, vermengen: A techn. vel pharm.: MLWAntidot. Lond. p. 20,30 teris (sc. medicamentum) ..., quousque se in-catinmiscat in unum; post in-tuminmixtum fuerit, colligis eqs. (MLWLiber accip. 9,3). MLWAntidot. Sangall. p. 81,46 cum succo de cimas rubi et arnoclosis in-isinmiscis (sc. antidotum). MLWAntidot. Glasg. p. 106,17 hec omnia tritas et in-sisinmissis febrientibus cum aqua calida et, qui non febrit, ex vino. p. 148,2 in-sisinmissis insimul. MLWLiber accip. 4,3 hec omnia teris et in-isinmiscis. al. v. et MLW p. 1345, 53. vol. II. p. 966,52. B natur.: MLWAlbert. M. meteor. 2,3,20 p. 103,49 natura calidi ... trahit partes aquae de terrestribus et dividit eas ab eis, quae prius -taeimmixtae fuerunt.Pörnbacher