immergo

immergo (inm-), -mersi, -mersum, -ere. I intro mergere, immittere, demergere – unter-, eintauchen, versenken: A strictius: 1 proprie: a in bonam vel neutram partem: α gener.: MLWArbeo Corb. 18 p. 209,1 mari in-susinmersus se interioribus meridię intulit Ansaricus partibus. MLWMappae Clavic. 194 opus ... aquis. MLWEigil Sturm. 7 magnam Sclavorum multitudinem repperit eiusdem fluminis alveo gratia lavandis corporibus se -isseimmersisse. MLWGerh. August. Udalr. 1,17 l. 41 navis onusta ... mergi non potuit; ... postea vero ⌊in-sainmersa nunciabat⌋ (dimersa est M1). MLWCaes. Heist. hom. exc. p. 32,29 uncia de foliis rosarum libre olive in-iturinmergitur. β eccl. (spectat ad baptismum): MLWHerm. Iud. conv. 19 p. 119,5 fluenta ... vivifici fontis ingressus et in eo semel ... -susimmersus solam hanc immersionem suffecisse credebam. MLWAlbert. M. sacram. 3,1,4 p. 32,7sq. ter debet -i;immergi nihilominus tamen, si tantum semel -iturimmergitur, baptizatum est. γ natur. i. q. inundari – überflutet sein (usu mediopass.): MLWAlbert. M. animal. 3,169 p. 352,10 motus ... excitat ... virtutem digestivam, quae in infantibus multo -saimmersa est humido. b in malam partem c. notione perimendi i. q. (in aquas) praecipitare – ertränken, versinken lassen (pass. i. q. [aquis] perire – ertrinken, untergehen): MLWHincm. annal. a. 879 p. 240,10 multos ex eis (Nortmannis) occiderunt et plures in ... fluvio -eruntimmerserunt (emerserunt, absorti perierunt var. l.; sc. reges). MLWGerh. August. Udalr. 1,12 l. 137 quidam ... ab his, qui in navibus erant, fluminibus in-siinmersi sunt. MLWThietm. chron. 5,37 magna pars hostium Albi in-turinmergitur. 7,46 naves hominibus ... inpletae mari -unturimmerguntur. MLWHist. exp. Frid. imp. p. 91,28 in-susinmersus gurgiti ... miserabiliter interiit. c in neutram partem: α (profunde) inicere – (tief) hineinstecken: MLWHeiric. Germ. I 6,80 qui (sc. turba nocentum) ... in-sainmersa cavo stricti vestigia ligno incertum optarentne ... suppliciis finire diem. MLWUnibos 121,4 in naturae foramine (sc. equae) nummos certat in-ereinmergere. MLWRup. Tuit. trin. epist. dedic. 94 singulis digitis meis in singulos manus illius (abbatis) digitos -sisimmersis. MLWAlbert. M. animal. 1,284 non -iturimmergitur altera (sc. harundo bracchii) in alteram per vertebrum vel buccellam. β demittere – sinken, fallen lassen: MLWYsengrimus 5,832 horologa -sitimmersit tardus aena latex. 2 translate: MLWArbeo Corb. 2 parvum sibi construxit ergastulum tante dilectatus solitudine semet ipsum in-ensinmergens. MLWGerh. August. Udalr. 1,10 l. 4 cum ... diabolus eum in hoc (sc. bonitatis) culmine ... stantem videret, ... malitiae suae astuciis nitebatur in aliquam difficultatis voraginem in-ereinmergere. MLWEkkeh. IV. carm. var. II 15,5 inpietas in-sainmersa malis. MLWAlbert. Aquens. hist. 11,46 somno gravi in-sisinmersis militibus. B latius: 1 infundere – einflößen: MLWHubert. Ved. 2 (MGScript. XV p. 404,45; s. IX.^med.) dixi uxori eius (viri), ut paululum aquae ori eius -retimmergeret, quatenus eqs. 2 aspergere – besprengen: MLWThietm. chron. 3,18 Mystuwoi ... aqua benedicta in-susinmersus ‘sanctus’ inquid ‘me Laurentius incendit’. 3 (in)fodere – graben, ausheben: MLWRicher. Rem. hist. 3,98 Belgę ... fossis in-sisinmersis revertentes prohibent (sim. 4,83). 4 inserere – einpflanzen: MLWAlbert. M. eth. I 826 p. 695,73 operatio virtutis est difficilis animae, secundum quod est -saimmersa corpori. II penetrare, clam ingredi – eindringen, sich einschleichen: A strictius: 1 in univ.: MLWArbeo Corb. 4 p. 191,10 supra quam (mulam) ascendens propinquo salto se in-baturinmergebatur (in-batinmergebat a. corr. 1) fur latibulis (sim. MLWGesta Ern. duc. I 3,155 latebris arborum). 16 p. 206,8 cursu velocissimo vicine silve in-ensinmergens (sc. famulus). MLWWalahfr. Gall. 2,33 qui (pauperculus) tanto tenebatur cruciatu, ut totum ... brachium ferro -soimmerso in tumorem esset conversum. MLWLamb. Hersf. annal. 1076 p. 276,4 in domum ... ripae contiguam clanculo se -untimmergunt pueruli. MLWVita Heinr. IV. p. 24,12 qua (sc. ingressu) totus exercitus ... se simul in-retinmergeret. MLWHelm. chron. 100 p. 197,30 castris fortius in-siinmersi domini. 2 intrare – ein-, vortreten (zu): MLWArbeo Corb. 11 ad solis ... occasum palacium perveniens, ... ex Hibero prosiliens, summisse potestati in-ensinmergens eqs. B latius: 1 se conferre (ad) – sich begeben (zu): MLWWiduk. gest. 3,59 domum coniugemque revisit Wichmannus, inde se iterum alienigenis in-sitinmersit (mersit var. l.). 3,69 p. 143,22 audiens ... Wichmannus urbem captam ... iterum se paganis in-sitinmersit. 2 se praecipitare (in) – sich stürzen (auf): MLWPetr. Dam. epist. 141 p. 500,18 quicunque se lasciviis ... in-untinmergunt. 3 incidere (in) – geraten (in): MLWChart. Westph. IV 389 p. 253,9 (a. 1248) annuimus (sc. abbas et prior) ratum habentes, ne maiori -remurimmergeremur dispendio, quod eqs. III per confusionem c. emergere i. q. contingere – auftreten: MLWChart. episc. Hild. I 669 p. 638,36 (a. 1213) nos (sc. praepositus) ... fratres ab omni inpetitione, que bonis a nobis emptis ante et infra tempora nostra -saimmersa fuerit, absolvere promisimus.Fiedler