Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
immediatus
immediatus (inm-), -a, -um. form. compar.: MLW p. 1318, 64 . usu praed.: MLW l. 10 . usu subst.: MLW p. 1318, 62 . ἄμεσος , proximus, continuus – unvermittelt, unmittelbar, nächstliegend : 1 adi.: a de loco i. q. adiacens, confinis – angrenzend, anliegend, benachbart : Walth. Spir. I add. p. 79 (vs.) in medio formę concurrunt - immediat ę, quas tibi Waltherus, Baldrice, coegit ephoebus. Iustin. Lippifl. 750 vestis larga tegit corpus, caput ampla cuculla; aspera lana premit -a immediata cutem. b de ordine, serie, modo: α gener.: Hunald. carm. 33 (MG Lib. Lit. III p. 721) nil recipit medium lis …