Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
immeabilis
immeabilis (inm-), -e. qui transiri vel adiri non potest, impervius, invius – undurchmessbar, unzugänglich, ungangbar, unwegsam : Anon. geom. 3,18 p. 329,4 re orthogonaliter constituta sit spatium -e immeabile inter nos et rem, ut eqs. Transl. Eug. Tolet. 34,13 periculosum atque -e immeabile ... iter. Decret. Frision. A 4,1 p. 42,11 quarta (sc. exceptio) , quod tempestas venti et in-is inmeabilis aqua iter abstulerit. Oliv. hist. Hieros. 99 p. 67,23 accesserunt filii captivitatis ad se invicem prerupta montium, et factus est locus -is immeabilis ( sim. Burch. Sion. descr. 2,12. 14). Frid. II. …