Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
ilmîn
19 (13. Jh., bair.):
‚Ulmen-, von der Ulme;(vgl. nhd. mdartl. schwäb. [älter] il-
ulmeus‘
men [Fischer, Schwäb. Wb. 4, 19]; Marzell
[1943–58] 2000: 4, 901 ff.). Desubst. Stoff-
adj. mit dem Suffix urgerm. *-īna- (vgl.
Krahe-Meid 1969: 3, § 95, 1). S. elm, -în1. –
Ahd. Wb. 4, 1488 f.; Splett, Ahd. Wb. 1, 180;
Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 577; Schützeichel7
88; Starck-Wells 299; Schützeichel, Glos-
senwortschatz 2, 427 (s. vv. elmīn, elmo).