Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
illuminatrix f.
illuminatrix , -icis f. usu attrib.: MLW l. 8. quae illuminat – eine die erleuchtet, Erleuchterin (per compar.: MLW l. 9) : Dipl. Karoli M. 272 p. 402,38 (spur. a. 804) beatę -is illuminatricis mundi semper virginis Marię ( sim. Chart. Carinth. III 246 mundane tempestatis). Aeg. Aur. gest. 3,6 p. 84,28 munera episcopo ... deferenda ad -em illuminatricem graciam ecclesie. Albert. M. Iob 31,28 p. 363,39 quidam ... venerabantur ... lunam ut ducem et -em illuminatricem in sanitate et prosperitate terrenorum. probl. praef. p. 31,8 articulos ... vestrae paternitati (sc. Alberto) tamquam vere intelle…