Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
illocaliter adv.
adv. illocaliter . modo locum non habente, ἀτόπως – auf nicht an einen Ort gebundene Weise : Radbert. corp. Dom. 8 l. 61 disce (sc. homo) , quia Deus spiritus in-r inlocaliter ubique est. Rup. Tuit. off. 2,13 l. 573 iubet (sc. Deus) haec (sc. sacrificia) per manus sancti angeli sui perferri in ... altare suum et in conspectu divinae maiestatis suae in-r inlocaliter et invisibiliter. Honor. August. in cant. 5,17 p. 445 D omne ..., quod est, aut est in loco localiter vel in loco -r illocaliter vel extra locum -r illocaliter . Albert. M. summ. theol. II 13,77,4 p. 102 a ,44 anima non est in corpo…