Eintrag · Mittellateinisches Wb.
illegaliter adv.
adv. illegaliter. illegitime, iniuriose, improbe – ungesetzlich, widerrechtlich, unrechtmäßig: MLWHincm. epist. 136 p. 96,25 oportet eos ... legaliter ... disiungi, qui in-rinlegaliter in divina iustitia visi fuere coniuncti (sc. incestu). MLWRather. concl. 40,139 ut -rillegaliter cedens, resistere si datur, ... cum his, qui mei incardinationem accusant, dampnasse convincar. c. Bucc. (QuellForschItArch. 29. 1938/39. p. 19,28) eas (sc. curtes) ... quique aut legaliter aut -rinlegaliter ei (episcopo) successerunt, ... tenuerunt. epist. 26 p. 147,33 ob neglegentiam mercenariorum pastorum vocabulo non iure possidentium, sed in-rinlegaliter usurpantium eqs. al.Konstanciak