Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ilicet
ilicet (ill-, -cit) adv . 1 statim, ilico – sofort, sogleich, alsbald : Odilo Suess. Seb. 74 dum ... sibi fingunt improbi optima praemia, pessime caecati nequeunt intueri supplicia ill-t illicet affutura. Pass. Ursulae I prol. p. 144,15 quod benigniter agere idem recitator, quia sibi profuturum credidit, ill-t illicet (illic et var. l. ) studuit. Vita Serv. 45 p. 117,26 -t ilicet (i lico var. l. ) excitavit Dominus hostes Ottonis super eum. Eupolemius 1,420 -t ilicet (ilicit, elicit var. l. ) arreptis heros letissimus armis cornipedem scandit Moyses (sed cf. notam ed.) . saepius . 2 porro, igi…