Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ignoranter adv.
adv. ignoranter . 1 per ignorantiam, imprudenter – unwissentlich, unabsichtlich : Leg. Wisig. 2,1,20 capit. utrum fraudulenter ⌊an -r⌋ ignoranter (hac ignorando var. l. ) iudicium promat iudex . Capit. reg. Franc. 141,15 p. 290,26 ut is, qui -r ignoranter peccavit, non totum secundum legem conponere cogatur. Regino chron. a. 746 cum ... in multis -r ignoranter offenderet Carlomannus . al. 2 inscie, sine scientia – unwissend, ohne Wissen : Mirac. Meing. 2 (BullAcadBelg. 152. 1986. p. 44 ; s. XII. 2 ) contigit, ut -r ignoranter foderent in loco, ubi primum sepultus fuerat beatus Mengoldus. Chart…