Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
idealiter adv.
adv. * idealiter . t. t. philos. et theol. i. q. ratione ideae, ut idea, secundum ideam – nach Art einer Idee, wie die Idee, der Idee nach : Helw. denar. p. 87,30 inter universum, quod in tua (sc. Dei) sapientia y-r ydealiter extitit et existit. Albert. M. lin. 1 p. 464 b ,12 primo (sc. continuorum) convenit ratio continui -r idealiter ad omnia alia. summ. theol. I 4,20,2 p. 103,79 non negatur ..., quin Deus -r idealiter se habeat ad facta; omnia enim facta sunt ad ipsum sicut ad i deam. 6,25,3,3,1 p. 161,50 haec (veritas ab aeterno) est veritas luminis divini determinantis unumquodque -r idea…