hyperhypate

hyperhypate (ὑπερὑπάτη) Bezeichnung für den tiefsten Ton (in einem neunsaitigen System) — term for the lowest note (in a nine-stringed system) [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 208, 13: Prophrastus autem Periotes ad graviorem partem unam addidit chordam, ut faceret totum enneachordum. Quae, quoniam super hypaten est addita, hyperhypate est nuncupata. Quae prius quidem, dum novem chordarum tantum esset cithara, hyperhypate vocabatur. Nunc autem lichanos hypaton dicitur aliis superadditis, in quo ordine atque instructione, quoniam ad indicem digitum venit, lichanos appellata est. Sed hoc posterius apparebit, nunc vero ordo sese enneachordi sic habet: Hyperhypate, Hypate, Parhypate, Lichanos, Mese, Paramese, Trite, Paranete, Nete (inde LmLGloss. Boeth. mus. II 86. LmLFrut. brev. 1 p. 29. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 23. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 44 p. 316, 27: hyparhypate. LmLUgol. Urb. 1, 5, 10-12: hyparhypate. LmLFr. Gafur. extr. 3, 4, 1-3: hyparhypate... hyparipate. LmLFr. Gafur. op. 5, 1: hyparipate... hyparhypate. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1, 10: hyparhypate). LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 209, 8: vocata est prima inter XI hypate hypaton, secunda vero parhypate hypaton, quoniam iuxta hypaten hypaton collocata est. Tertia, quae, dudum in enneachordo hyperhypate vocabatur, lichanos hypaton est nuncupata (inde LmLFrut. brev. 1 p. 29. LmLIac. Leod. spec. 5, 4, 28. LmLFr. Gafur. op. 5, 1). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 135. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 154. LmLGloss. Boeth. mus. 1, 20, 161. [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 58: Ita octo fuerunt nunc cordae, sed iste philosophus nonam addidit super primam gravem s. super hipatem, quae quidem tunc dicta fuit hiperipaton ab ‚yper‘, quod est ‚supra‘, quasi ‚superhipaton‘. Sed modo non ita nominatur, due enim super ipsam postea addite sunt, ut nunc ipsa sit tercia, et ideo, quia ad ipsam in cythara venit digitus ille, qui dicitur index, lichanos ipsa appellatur. LmLComm. Boeth. I 1, 20 p. 59.[]