hyperbolicus

hyperbolicus (y-, (h)ip-), -a, -um.(ὑπερβολικός) 1 t. t. rhet. i. q. hyperbole utens, superlatus – übertreibend, übertrieben: MLWCarm. Ratisb. 53,2 nos ... laudis y-eyperbolice non oblectamur honore. MLWMirac. Cuneg. 65 ad y-umyperbolicum huius miraculi rumorem ... perrexerunt (sc. homines). MLWConr. Mur. summ. p. 122,6 quando vir scribit uxori, ... utatur adulatoriis et y-isyperbolicis verbis. MLWNicol. Biber. carm. 5 sim quod y-usyperbolicus, homo forte putabit iniquus (gloss.: yperbole est figura excusans veritatis excessum). 2 usu communi i. q. nimius, praegrandis – allzu groß, übergroß: MLWColumb. epist. 1 p. 156,22 ligat me ... -ushyperbolicus metus, ne non sit interrogandum de pascha eqs. 5 p. 176,12. MLWHerm. Augiens. hymn. 2,6^a,4 (ed. Klein-Ilbeck) gaudimonium tu (sc. Christus) quam verissime y-umyperbolicum (i-umiperbolicum var. l.; gloss.: excellens)!