Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
huntâz st. n.
st. n., mhd. huntâz, nhd. (älter) hundasz; vgl. mnd. huntēten. — Graff I,528.
Nur im Nom. Sing.
hunt-az: Gl 3,213,52 (SH B). 614,42. 615,34. 617,18. 673,46. 4,42,61 (Sal. a 1, 7 Hss.). 43,18 (Sal. a 1, 9 Hss.). 134,14 (Sal. c). 168,58 (Sal. d). 173,37 (Sal. e). 183,6. Mayer, Glossen S. 120,14. Meineke, Ahd. S. 27,90 (Sal. a 1). Sprachwiss. 15,230,4 (Sal. a 1); -as: Gl 4,42,62 (Sal. a 1, Ink.); -haz: 43,1 (Sal. a 1, 2 Hss., 1 Hs. -v-). 197,35 (sem. Trev., 11./12. Jh.; zum unorganischen h vgl. Katara S. 66). 219 Anm. 3; huntd-az: 3,446,45 (clm 614, 13. Jh.). — hund-az: Gl 3,267,31 (SH b, 3 Hss.). 295,39 (SH d; hūd-). 451,40 (z aus h, Steinm.). 687,35. 717,68. 4,236,3; -as: 43,22 (Sal. a 1, Ink., 15. Jh.).
Verschrieben: huntvaz: Gl 3,614,60 (clm 14584, 14. Jh., gemeint huntaz, Steinm.).
Hundefutter, Brei aus Weizen- oder Gerstenkleie: huntaz cantabrum Gl 3,213,52. 614,60. 4,134,14. 168,58. 219 Anm. 3. huntaz chliwa cantabrum furfures tritici 43,18. huntaz uł chleywe cantabrum vel furfures 183,6. Mayer, Glossen S. 120,14 (nur huntaz). hic furfur. ris .i. hundaz. hoc et farrago. et cantabrum sonat .i. cliun Gl 4,236,3. huntaz cantabrum ł brinna 3,673,46 (vgl. Mlat. Wb. 1,1569 s. v. brenna). brinna 267,31. 295,39. 446,45. 614,42. 615,34. 617,18. 687,35. 717,68. 4,197,35. brinna ł canale 3,451,40. canale(m) 4,42,61. 173,37. canalem canales Meineke, Ahd. S. 27,90. Sprachwiss. 15,230,4.